Zacznij od obserwacji uczniów, a nie od kolejnych zakupów książek.

Jeśli księgozbiór jest nowoczesny i bogaty, a uczniowie nadal po niego nie sięgają, zapytaj nie „co jeszcze kupić?”, ale „dlaczego książki nie są obecne w codziennym życiu szkoły?”. Porozmawiaj z uczniami, obserwuj ich zachowania i sprawdź, co naprawdę utrudnia im kontakt z książką.

Spójrz na bibliotekę oczami użytkowników.

W metodzie design thinking najważniejsza jest empatia. Zastanów się, kiedy uczniowie mogliby czytać, gdzie mogliby spotkać się z książką i jak chcieliby z niej korzystać. Krótkie rozmowy, pytania na kartkach, obserwacje czy działania typu „księgozbiór się poleca” mogą pomóc Ci lepiej zrozumieć ich potrzeby.

Testuj małe rozwiązania zamiast planować wielką reformę.

Nie musisz od razu zmieniać całej pracy biblioteki. Zacznij od jednego stolika z nowościami, jednej klasy, jednego projektu albo jednego przedmiotu, na którym pojawią się książki z biblioteki. Sprawdzaj, co działa, a potem rozwijaj tylko te pomysły, które rzeczywiście przynoszą efekt.

Włącz książki w codzienną pracę szkoły.

Księgozbiór zacznie „żyć” wtedy, gdy wyjdzie poza półki biblioteczne. Współpracuj z nauczycielami różnych przedmiotów i proponuj książki do lekcji historii, języka polskiego, geografii, przyrody czy godzin wychowawczych. Dzięki temu biblioteka stanie się realnym wsparciem procesu uczenia się.

Myśl długofalowo i stale udoskonalaj działania.

Design thinking nie jest jednorazową akcją czytelniczą. Wpisz działania w plan pracy biblioteki i rozłóż je na dłuższy czas, nawet na kilka lat. Regularnie sprawdzaj efekty, rozmawiaj z uczniami i nauczycielami, analizuj wypożyczenia i wprowadzaj drobne zmiany zgodnie z zasadą kaizen: krok po kroku, ale systematycznie.